Maar wij hebben deze schat in aarden kruiken, opdat de alle overtreffende kracht van God zou zijn en niet uit ons (2 Korinthe 4: 7)
Soms worden we geconfronteerd met iets dat we liever vermijden: De scheurtjes in ons leven, de momenten van zwakte, de dingen die niet zijn zoals ze zouden moeten zijn. Maar juist in die kwetsbaarheid ligt een diep geheim verborgen.
Dit schilderij maakte ik in de aanloop naar Pasen, in de ‘Lijdensweken’. Christus werd gebroken, niet als teken van verlies, maar als Bron van herstel. Zijn lijden bracht genezing. Zijn gebrokenheid werd licht.
Zoals in het schilderij zichtbaar wordt, zijn het niet onze perfecte delen die het meest spreken, maar juist de barsten waardoor Zijn licht naar buiten straalt. Waar wij gebroken zijn, daar vindt Zijn genade ruimte om te schijnen.
En dan is daar de kleine kolibrie, maar wonderlijk krachtig. Niet door eigen vermogen, maar door wat haar gegeven is. Zij kan stilhangen in de lucht, bewegen tegen de stroom in, zelfs achteruitvliegen. Een levend beeld van wat God ook in ons doet: mogelijkheden scheppen waar wij beperkingen zien. Niet uit onze kracht, maar uit de Zijne. Misschien hoeven we onze zwakte niet langer te verbergen. Misschien mogen we die juist omarmen, omdat het precies die plek is waar Zijn licht doorheen breekt en waar nieuw leven begint te groeien.
Dit is een schilderij van Ida-Paula Klepper. Alle schilderijen van Ida zijn ook te vinden op haar eigen website www.Ida-Paula.nl
